Androgene alopecia: Mijn nachtmerrie, mijn oplossing

En wat als ik mijn reis, mijn ervaring met androgene alopecia, opnieuw zou vertellen?

Hoe meer vrouwen met androgene alopecia ik ontmoet via Comme un diadème, hoe meer ik besef hoe onze ervaringen op elkaar kunnen lijken. Hoewel de ervaring van elke vrouw anders is, vooral op psychologisch vlak, omdat iedereen anders reageert op deze beproeving.

Een droomhaar om goed te beginnen in het leven 😀

Tot mijn tienerjaren had ik een zeer dik haar. Kappers maakten daar vaak complimenten over. Helaas wist ik dat toen niet op waarde te schatten! 😀 Ik herinner me dat ik zoveel haar had dat ik niet meer dan één elastiekje om mijn haar kon doen om het vast te maken. Ik heb een herinnering uit de middelbare school waarin ik van binnen mopperde over die haarspelden die altijd te klein zijn om al mijn haar effectief vast te houden.

Kortom, dat alles om te zeggen dat ik met een goede haardos het leven inging, en toch...

Het einde van de adolescentie, het begin van de volwassenheid... en van androgene alopecia

Rond de 17 jaar beginnen mijn haren dunner te worden. Ik besef het niet meteen toen, maar het is iets wat ik nu, met de terugblik, op mijn oude foto's kan zien. Ik denk dat de alopecia bij mij rond het einde van de puberteit is begonnen.

Rond de 20 jaar begint mijn moeder zich zorgen te maken. Ze zegt me dat ze heeft opgemerkt dat ik mijn haar verloor, dat mijn hoofdhuid dunner werd en dat mijn scheiding iets breder werd. Op dat moment neem ik haar niet serieus. Ik ben druk met mijn examens aan de universiteit en dit interesseert me helemaal niet. Ik vind dat ik op dat moment belangrijkere dingen te doen heb dan tijdelijke haaruitval.

Echter, ze blijft meerdere keren aandringen. Ik betrap haar op een gegeven moment terwijl ze mijn hoofdhuid met een half angstige/half medelijdende blik bekijkt. Ik besluit een dermatoloog te raadplegen. Voor alles om haar gerust te stellen, omdat ik me helemaal geen zorgen maakte.

20 jaar, de diagnose komt binnen.

Ik ga dus naar die dermatoloog. Hij inspecteert mijn hoofdhuid en doet enkele opmerkingen: "het is diffuus", "het is overal". Ik begrijp toen niet dat de term diffuus niet echt positief is bij haaruitval. Hij stelt voor om een bloedonderzoek te doen, dan ijzer en vitamines te nemen en over 3 maanden terug te komen. Tijdens deze afspraak vroeg hij me ook of er familieleden zijn die hun haar verliezen. Ik antwoordde hem dat mijn vader al sinds zijn 20e kaal is.

Deze simpele vraag, en mijn antwoord, deden me beseffen dat ik waarschijnlijk te maken had met haaruitval die misschien niet alleen tijdelijk zou zijn. Ik ga naar huis en raadpleeg Google. Ik ontdek voor het eerst de termen androgene alopecia. Ik begrijp dat deze aandoening ook vrouwen treft, wiens hoofdhuid geleidelijk dunner wordt naarmate ze ouder worden. Ik begrijp vooral dat dit waarschijnlijk is wat ik heb. Het is een intuïtie die me zegt dat als er zo'n probleem is, het zeker voor mij zal zijn.

Ik neem zorgvuldig de vitamines (Cystine B6) en het ijzer, met de belangrijke darmproblemen die dit dagelijks bij mij met zich meebrengt. Drie maanden later ga ik terug naar de dermatoloog. Hij kijkt naar mijn hoofdhuid, zegt me dat er geen verbetering is. Hij schrijft me dan Minoxidil 2% voor. Ik weet, met alles wat ik op internet heb gelezen, wat deze voorschrift betekent.

Hij zal me niet duidelijk zeggen dat het een androgenetische alopecia is, maar dat wordt voor mij bevestigd met dit recept. De dermatoloog, ironisch genoeg voor mij, is kaal. Ik denk dat als dit product echt zou werken, hij misschien niet slechts 3 of 4 haren op de bovenkant van zijn hoofd zou hebben... Maar ik besluit het toch te proberen. Als er een strijd te voeren is, voel ik me klaar om het te proberen.

Ik vecht voor mijn haar

Ik koop het product en begin met de enige lokale behandeling die er voor vrouwen bestaat tegen androgenetische alopecia. Ik wil erin geloven. Ik wil mezelf vertellen dat dit me zal helpen mijn haar zo veel mogelijk te behouden, en dat ik nooit dunner zal zijn. Ik wil geloven dat ik misschien zelfs nieuwe haargroei zal hebben en dat mijn alopecia niet meer detecteerbaar zal zijn. Mijn androgenetische alopecia was in feite bijna niet zichtbaar in die tijd.

Het probleem van deze behandeling voor mij is dat ik vind dat het mijn haar vet maakt. Het haar is na toepassing niet echt schoon (vooral omdat je het product na het wassen moet aanbrengen, en niet ervoor). Ik vind dat mijn alopecia nog zichtbaarder wordt na toepassing.

Rond mijn 20ste was mijn alopecia niet echt zichtbaar. Ik maakte er aanvankelijk geen probleem van. Maar het feit dat ik elke dag het product aanbreng, brengt me dagelijks terug naar deze diagnose. Ik vind de behandeling belastend, maar ik ga door omdat ik te bang ben dat het erger wordt als ik stop.

Met de terugblik van vandaag, 10 jaar later, realiseer ik me dat deze behandeling me heeft gedwongen me te concentreren op mijn alopecia terwijl ik gewoon van mijn haar had kunnen genieten in die tijd, omdat ik nog veel had.

Het complex groeit met de jaren. Tussen mijn 25ste en 30ste zie ik in de spiegel alleen maar alopecia. Ik kijk niet echt naar mezelf, ik kijk naar mijn hoofdhuid. Onder de lichten van de liften, in de paskamers, in de reflecties van de metro ramen, in de spiegels van de winkels...

Ik zie wel enkele nieuwe haargroei, maar het is niet genoeg om niet dunner te zijn. Niet genoeg om de haardichtheid van een normaal meisje te hebben. Niet genoeg om te stoppen met focussen en me te ergeren.

Na een tijdje besluit ik naar het Sabouraud centrum te gaan, om de diagnose te bevestigen. Ik denk dat de arts er vrij snel mee was. Ik heb geen trichogram gehad (dat is eigenlijk niet nodig om alopecia te diagnosticeren). Mij wordt een androgenetische alopecia bevestigd en de dermatoloog schrijft me Androcure en Minoxidil 5% voor, wat de formulering is die normaal gesproken alleen aan mannen wordt voorgeschreven omdat het geconcentreerder is en te veel ongewenste bijwerkingen bij vrouwen veroorzaakt.

Ik weiger de Androcure-behandeling te nemen omdat ik heb ontdekt dat het verboden is door de Food and Drug Administration in de Verenigde Staten en dat maakt me ongerust. Bovendien wil ik geen hormonale behandeling nemen die ik te zwaar vind om een esthetisch probleem op te lossen, ook al is het psychologisch moeilijk voor mij.

Aan de andere kant accepteer ik om te beginnen met de behandeling met Minoxidil 5%, maar ik verdraag het slecht. De formulering brandt en jeukt me gedurende meerdere uren per dag, maar ik ga door. Ik heb enkele bijwerkingen, zoals migraine, en haartjes die verschijnen... op de bovenkant van mijn voeten! 🥳 Maar ik ga door omdat ik te bang ben voor wat er zou kunnen gebeuren als ik stop. Ik voel me afhankelijk van dit product dat ik haat. Ik zie geen positieve effecten van de behandeling, behalve op mijn voeten en slapen, maar dat was niet echt het gewenste effect.

Een babywens en ik stop met alles.

Op 29-jarige leeftijd overweeg ik met mijn partner om een baby te krijgen. Ik besluit dan om te stoppen met de behandeling, wat voor mij een enorme opluchting is omdat ik deze dagelijkse verplichting niet meer kon verdragen. Na de geboorte van mijn dochter besluit ik om de behandeling niet opnieuw te starten omdat ik er geen zin of energie voor heb. Ik geef mijn dochter twee jaar borstvoeding en neem daarom een pil die compatibel is met borstvoeding (Optimizette), maar deze heeft als bijwerking dat het de alopecia verergert.

Mijn androgenetische alopecia heeft voor mij een kritiek stadium bereikt ongeveer een jaar na de geboorte van mijn eerste dochter. Het is op dat moment echt zichtbaar geworden, voor mij, maar ook voor anderen (ook al kreeg ik toen heel weinig opmerkingen, alleen maar blikken).

Het is ook op dat moment, op 30-jarige leeftijd, dat ik besloot de stap naar een haartopper te zetten. En dat ik voor de eerste keer de deur van een pruikenwinkel ben binnengegaan.

Ontdek de haartoppers en pruiken van de winkel Comme un diadème:

Voor meer informatie over haartoppers, pruiken en verschillende oplossingen die we hebben in geval van androgenetische alopecia, aarzel niet om mijn YouTube-kanaal te raadplegen: