Haartransplantatie & vrouwelijke androgene alopecia

Mijn androgenetische alopecia werd gediagnosticeerd op mijn 20e. Tien jaar later begon het echt een probleem voor mij te worden. Mijn collega's begonnen erover te praten of keken insistent naar mijn hoofdhuid. Ik moest snel een oplossing vinden. Ik overwoog zowel de haartransplantatie als de haartopper.

Maar hoe neem je zo'n beslissing als je van geen van beide iets weet? Ik had destijds echt het gevoel dat ik moest kiezen tussen de pest en cholera. De haartransplantatie was voor mij officieel de cholera. Want op mijn 30e een pruik moeten dragen, of geopereerd worden om gewoon normaal eruit te zien, was heel pijnlijk om te overwegen.

Hier vertel ik mijn verhaal en de verschillende elementen die me hielpen om mijn beslissing te nemen 🥳

Wat te kiezen om vooruit te gaan: de haartransplantatie of de haartopper?

Tien jaar lang heb ik me onzeker gevoeld, gefocust op mijn alopecia. Tien jaar lang zie ik alleen een dunner wordende hoofdhuid in de spiegel, in de liften, in de ramen van de Parijse metro in de ochtend. Mijn dochter is twee jaar en ik kan het niet langer verdragen om mezelf op de foto's met haar te zien. Soms stel ik het uit om foto's te maken als ik weet dat mijn haar te vuil is om mijn alopecia presentabel te maken. Ik kan niet zo blijven en mezelf ongelukkig maken. Ik moet absoluut vooruitgang boeken. Maar hoe?

Twee oplossingen staan voor mij open. Haartransplantatie en de haartopper. Maar hoe kies ik tussen de twee?

Ik moet de balans opmaken van deze twee mogelijkheden om een weloverwogen keuze te maken.

Haartransplantatie: eerste informatieverzameling.

Ik begin me te informeren over haartransplantatie. De informatie over de resultaten die kunnen worden behaald na een haartransplantatie bij mannen is vrij wijdverspreid. Aan de andere kant is het moeilijk om concreet te weten hoe effectief haartransplantatie bij vrouwen is. Er zijn wel enkele voor-/na-foto's op Google Afbeeldingen. Sommige zijn trouwens indrukwekkend. Maar er zijn heel weinig echte positieve getuigenissen. Niets op sociale media zoals YouTube, blogs of anderszins. Ik ben bang dat deze foto's vervalst zijn door de chirurgen, of niet representatief zijn voor hun hele patiëntenpopulatie.

Dat stelt me niet echt gerust. Zeker omdat ik meerdere keren lees dat haartransplantatie bij vrouwen zeer weinig effectief is. In tegenstelling tot mannen, bij wie het donorgebied van de haarfollikels nauwelijks of niet door alopecia wordt aangetast, zou de vrouw een meer diffuse alopecia hebben die het hele hoofd aantast. Androgenetische alopecia is een verhoogde gevoeligheid van de haarfollikels voor DHT (dihydrotestosteron). Als het donorgebied zelf door alopecia wordt aangetast, begrijp ik dat de grafts ook zullen uitvallen.

Maar ik ben geen dermatoloog. Het is dus een begrip gebaseerd op snelle lectuur op internet. Daarom besluit ik om een kliniek te bezoeken die gespecialiseerd is in haartransplantatie. De website van een van de klinieken biedt aan om foto's van mijn hoofdhuid te sturen voordat ik een afspraak maak. Ik doe dit omdat het me geruststelt om het in eerste instantie op afstand te doen, omdat het moeilijk voor me is om over dit probleem te praten, zelfs met specialisten. De kliniek die gespecialiseerd is in haartransplantatie ontvangt mijn foto's en antwoordt me:

« Hallo Mevrouw, Wij danken u voor uw informatieaanvraag en uw foto's. Helaas is uw alopecia te diffuus om een haartransplantatie te overwegen. »

Het is simpel, bondig, kortaf. Maar het heeft het voordeel duidelijk te zijn!

Uiteindelijk voorkomt dit antwoord dat ik een keuze moet maken tussen een haartopper en haartransplantatie. Want ik twijfelde echt heel erg tussen deze twee alternatieven.

Inderdaad, een haartransplantatie is veel duurder (ongeveer 5000 euro volgens wat ik begreep), maar ik had eventueel mijn eigen haar kunnen terugkrijgen, in tegenstelling tot een haartopper. Het is ingewikkeld om te overwegen om op je 30e een toupet/postiche/dode rat op je hoofd te dragen. Ik had echt het gevoel dat ik moest kiezen tussen de pest en cholera. Ik was bereid om de 5000 euro uit te geven. Maar hoe doe je dat als je niet zeker bent van het eindresultaat? Of zelfs van wat het op de lange termijn zal geven?

Ik had ook gelezen dat het beter was om een haartransplantatie te vermijden zolang de alopecia kan evolueren. Ik was pas 30 jaar, met één kind. Natuurlijk zou mijn alopecia nog verder evolueren. Ik heb nu 3 kinderen, 5 jaar later (#respect #meerlevens). Mijn alopecia is in 5 jaar sterk geëvolueerd. En wat zal er gebeuren tijdens de menopauze? Al deze vragen stelde ik mezelf toen ik de transplantatie overwoog. En ik dacht dat ik misschien wel 80 jaar moest wachten voordat een haartransplantatie voor mij mogelijk zou zijn 😱

Ten slotte verplaatst de chirurg bij een haartransplantatie haarfollikels van een donorzone naar een ontvangende zone. Maar helaas verhoogt dit de uiteindelijke dichtheid van het haar niet. Een rattenstaart blijft helaas een rattenstaart na een transplantatie 🐭! En ik hou niet van rattenstaarten! Ik geef de voorkeur aan vossen 🦊

En als ik echt een droomhaar zou terugkrijgen?

In parallel met deze zoektocht ging ik naar een winkel voor pruiken en haartoppers. De stap was ook voor mij niet vanzelfsprekend. Maar als je geen haar meer hebt... dan doe je het! 😁 En uiteindelijk ging de eerste pasbeurt vrij goed. Natuurlijk vond ik eerst dat het zichtbaar was, en dat het 'te veel haar' was. Maar na 30 kleine minuten voor de spiegel met een bedenkelijke blik naar mezelf te kijken, raakte ik gewend aan dit nieuwe beeld. En ik slaagde er zelfs in om mezelf een beetje mooi te vinden.

Op dat moment had ik de geweldige e-mail van de kliniek nog niet ontvangen. Dus twijfelde ik nog steeds veel tussen deze twee opties. Maar ik dacht concreet dat ik nooit zoveel haar zou terugkrijgen als wat deze haartopper me kon bieden.

Ik overwoog serieus om voor deze optie te kiezen. Maar het was toch moeilijk om mijn keuze te maken. Want een transplantatie kon ook iets zijn dat voor mij werkte en me zou helpen om weer een normaal persoon te worden (gevoel van die tijd). Uiteindelijk heeft deze e-mail me gerustgesteld omdat het niet meer aan mij was om te kiezen.

En uiteindelijk was ik blij om te denken dat ik een echt mooi platina blond haar zou krijgen (ik had liever mijn eigen haarkleur gehad, maar goed...) in plaats van een haartransplantatie.

Deze haartopper heeft letterlijk mijn leven veranderd. Ik heb mezelf herontdekt. Ik ben weer degene geworden die ik was, degene die ik altijd had moeten zijn. Ik heb daarna een echte verslaving aan deze producten ontwikkeld. Sommige meisjes zijn dol op handtassen of schoenen. Ik hou ervan om haartoppers en pruiken te kopen!

Ik hou er zo van dat ik mijn eigen merk, Comme un diadème, heb opgericht om vrouwen deze geweldige oplossing bekend te maken. En vooral om hen altijd meer prachtige modellen aan te bieden.

Ik ben blij dat ik nu dagelijks kan bijdragen aan de democratisering en normalisering van deze producten, vooral op sociale media zoals op mijn YouTube-kanaal Comme un diadème:

Of op mijn Instagram waar een echte gemeenschap zich vormt rond alopecia en haarvervangers:

En als je ook een prachtige vos 🦊 wilt adopteren en haartransplantatie wilt vermijden, ga dan naar de site Comme un diadème :

Als je een haartransplantatie overweegt, kan ik je alleen maar aanraden om minstens twee dermatologen te ontmoeten om er zeker van te zijn dat de ingreep echt geschikt is in jouw geval. Het is namelijk echt belangrijk om er zeker van te zijn dat je iemand ziet die je eerlijk kan adviseren en de ingreep alleen uitvoert als deze echt effectief voor jou is op korte en lange termijn.