Moet ik hem/haar vertellen dat hij/zij alopecia heeft? Mijn 3 tips.

We kennen allemaal minstens één persoon in onze omgeving (familie, vrienden, kennissen, collega's ...) die lijdt aan alopecia en het is vaak moeilijk om te weten welke houding je moet aannemen. Moeten we zeggen dat we denken dat ze alopecia heeft? Of moeten we haar juist beschermen? Het is altijd delicaat om de juiste woorden te vinden en dit is een vraag die me vaak wordt gesteld, daarom heb ik besloten dit artikel te schrijven om je enkele tips te geven over hoe je je moet gedragen tegenover iemand die aan deze ziekte lijdt.

Er zijn drie verschillende scenario's met betrekking tot alopecia.

Scenario 1: de persoon in je omgeving heeft haar alopecia opgemerkt en spreekt er spontaan over

Het komt voor dat iemand in je omgeving spontaan over haar haaruitval spreekt (wat je soms al had opgemerkt). In deze situatie is het belangrijk om in gedachten te houden dat het praten over haar haarverlies vaak pijnlijk en delicaat is voor een vrouw die denkt dat ze aan alopecia lijdt. Als iemand in je omgeving je vertelt dat ze heeft opgemerkt dat ze haar haar verliest en zich daarover zorgen maakt, raad ik je aan het probleem niet te ontkennen.

Je kunt haar antwoorden dat je niet met zekerheid kunt zeggen dat ze haar haar verliest, maar dat zij degene is die het beste weet welke haardichtheid ze oorspronkelijk had. Als ze twijfelt, is het het beste om een dermatoloog te raadplegen die haar misschien kan geruststellen en de oorzaken van haar haaruitval kan onderzoeken. Inderdaad, het is niet onze rol om te bevestigen of iemand alopecia heeft of niet. Vooral omdat haaruitval heel goed tijdelijk kan zijn, gerelateerd aan een tekort aan ijzer of vitamine D bijvoorbeeld.

Vergeet nooit dat alle zinnen die we tegen een van onze dierbaren zeggen over alopecia hen kunnen raken en kwetsen, dus wees voorzichtig met je woordkeuze. Inderdaad, deze woorden kunnen misschien invloed hebben op haar zelfvertrouwen, daarom is het belangrijk om de gevolgen ervan van tevoren te overwegen.

Cas nr. 2: de persoon heeft haar haaruitval niet opgemerkt

Soms merken we de haaruitval van iemand in onze omgeving op en lijkt diegene helemaal niet op de hoogte te zijn van zijn of haar haaruitval. In dat geval raad ik je aan om er niet over te praten. Als je dierbare er tot nu toe niets van heeft gemerkt, zal het niets opleveren om erover te praten, behalve hem of haar ongerust te maken, vragen te creëren of zelfs complexen te veroorzaken die hij of zij aanvankelijk niet had.

Inderdaad, vooral als de persoon jong is, is het moeilijk om zelfvertrouwen op te bouwen en te ontwikkelen als je weet dat je haaruitval hebt die waarschijnlijk geleidelijk zal evolueren met de jaren.

Ik vind het daarom belangrijk dat de persoon zijn of haar eigen weg vindt en het zelf ontdekt. Voor mijn part merkte mijn moeder mijn androgenetische haaruitval op toen ik 20 jaar oud was, de leeftijd waarop de diagnose door een dermatoloog werd gesteld. Op die leeftijd had ik zelf echter niets opgemerkt. Maar het werd al snel een complex waar ik me op focuste.

Met de terugblik van vandaag realiseer ik me dat ik het misschien geleidelijk enkele jaren later had kunnen opmerken en mezelf 3 of 4 jaar onnodig lijden had kunnen besparen.

Echter, wanneer je dierbare opmerkt dat hij of zij misschien haaruitval heeft en je er op een dag over praat, moet je hem of haar absoluut doorverwijzen naar een arts om zijn of haar twijfels te bevestigen of te ontkrachten.

Maar als op een dag de diagnose toch valt, vertel hem of haar dat er esthetische oplossingen zijn (verdikkingspoeder, Haartoppers) en dat je er zult zijn om hem of haar naar deze oplossingen te begeleiden als dat nodig is. Je kunt ook verwijzen naar sociale media-accounts die het gesprek over haaruitval hebben bevrijd en die een grote steun kunnen zijn.

Cas nr. 3: de persoon heeft zijn of haar haaruitval opgemerkt maar praat er niet over.

Soms heb je het gevoel dat de persoon slecht omgaat met de alopecia, maar het onderwerp niet met jou aansnijdt. In dit geval is het nutteloos om hen te dwingen of aan te moedigen om met je te praten. Als je dierbare er op dit moment niet voor heeft gekozen om het met je te bespreken, is het waarschijnlijk dat hij of zij zich nog niet klaar voelt of er op dat moment geen behoefte aan heeft. Wanneer hij of zij zelfvertrouwen heeft en denkt dat hij of zij het met je wil bespreken, zal dat vanzelf gebeuren.

Misschien kiest hij of zij er ook voor om er niet met jou over te praten, en in dat geval, dwing de zaken niet, aangezien alopecia een intieme aangelegenheid is en niemand verplicht is om erover te praten, zelfs niet met dierbaren.

Bedankt voor je steun! Aarzel niet om me in de comments te vertellen hoe je met deze situatie omgaat 😉

Wees jezelf en zorg goed voor jezelf! 🙂

Om onze modellen te vinden en te bestellen, ga naar onze website: Winkel – commeundiademe.com

Volg ons op onze sociale media!

Instagram: Comme un diadème (@comme.un.diademe) • Foto's en video's op Instagram

Facebook: Comme un diadème | Facebook